özgür çocuk
17 Ekim 2010 Pazar
an.
bir tek an yeterdi,
her şeyi anlatmaya.
anlayanı-anlatanı
ağlatmaya.
susmak
bir tercih değildi;
bir başkasının ağzından
konuşamayınca.
oysa
bir tek kelime yeterdi
olanı-biteni
unutmaya.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Sonraki Kayıt
Önceki Kayıt
Ana Sayfa
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder