17 Ekim 2010 Pazar

an.

bir tek an yeterdi,
her şeyi anlatmaya.
anlayanı-anlatanı
ağlatmaya.

susmak
bir tercih değildi;
bir başkasının ağzından
konuşamayınca.

oysa
bir tek kelime yeterdi
olanı-biteni
unutmaya.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder